یادداشت های قریبِ غریب

سه دستور اخلاقی

یکی از بازاریان که از شاگردان مرحوم شاه آبادی بود، نقل میکرد که ایشان ،شبی در یکی از سخنرانی هایشان گلایه کردند و گفتند: چرا نمی خواهید آدم شوید؟

چند نفر از شاگردان پس از جلسه به ایشان گفتند: آقا ما می خواهیم آدم شویم چه کنیم؟

ایشان سه دستور فرمودند:

1- مقید باشید نماز را در اول وقتش اقامه کنید. هر کجا باشید و دیدید صدای اذان بلند شد، دست از کار بکشید و نماز را اقامه کنید و حتی المقدور هم سعی شود به جماعت خوانده شود.

2- در کاسبی تان انصاف به خرج دهید و واقعاً اقل منفعتی را که می توانید، همان را در نظر بگیرید. در معاملات چشم هایتان را ببندید و بین دوست و آشنا و غریبه و شهری فرق نگذارید. همان اقل منفعت در نظرتان باشد.

3- از نظر حقوق الهی گر چه می توانید برای ادای آن  تا سال صبر کنید و امام معصوم(ع) به شما مهلت داده اند، اما شما ماه به ماه حق و حقوق الهی را ادا کنید.

همین فرد می افزاید: من دستورات ایشان را که از ماه رجب شنیده بودم، اجرا کردم تا به ماه رمضان رسید. قبل از ماه رمضان در بازار پاچنار می آمدم که صدای اذان بلند شد، خود را به مسجد نایب رساندم و پشت سر مرحوم حجت الاسلام«سید عباس آیت الله زاده» مشغول نماز شدم.

در نماز دیدم که ایشان گاهی تشریف دارند و گاهی ندارند. در قرائت نیستند ولی در سجده و رکوع هستند. پس از نماز به ایشان عرض کردم: شما در حال نماز کجا بودید، تشریف نداشتید؟

ایشان متحیر شد. تعجب کرد و فرمود که معذرت می خواهم. من از مسجد و منزل ناراحت شدم،لذا در نماز،گاهی می رفتم دنبال آن اوقات تلخی و بعد از مدتی متوجه میشدم و برمی گشتم.

این اولین مشاهده من بود که در اثر دستورات آیت الله شاه آبادی برایم حاصل شده بود. در اثر دو ماه ونیم التزام من به این سه دستور، دید ما باز شد و برنامه را همچنان ادامه دادم که مشاهدات بعدی من، دیگر قابل بیان نیست.

                                                      (برگرفته از هفته نامه صبح صادق)