رأس خطایا

زیر بارند درختان که تعلق دارند/ای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد

تعلق به دنیای دنیه عجب درد بی درمانیست. آمدیم تا مایه فخر حق شویم لاجرم دست روی دست گذاشتیم و شدیم دست مایه شیطان رجیم.

مضحکه شدیم،هرکاری دل سیاهش خواست با ما کرد،هرچه نگاه کردیم دور و برمان،پس و پیشمان را هیچ ندیدیم جز تباهی.

مهر عزت از ما گرفت و مهر ذلت بر فرقمان کوبید.عجب بیع بی مایه ای کردیم،عجب...!!!

حب الدنیا رأس کل خطیئه.