سخاوت را ما به تو داده ایم!

شخصى شغلش شكسته بندى بود، چيزهاى عجيبى نقل می كرد، از جمله می گفت: ختم صلواتى براى تحصيل غنا(بی نیازی) گرفتم. در خواب حضرت رسول اكرم ـ صلّى‏ اللّه‏ عليه ‏وآله‏ و سلّم ـ فرمود: غنا را براى سخاوت می خواهى و ما سخاوت را به تو داده ‏ايم، تا اين كه روزى به منزل ما ميهمان وارد شد. صبح بود و هيچ چيز در خانه نداشتيم حتّى آب جوش و ذغالِ سماور. متحيّر بودم، ناگهان ديدم در می زنند، رفتم و در را باز كردم. شخصى كه در می زد به من گفت: شما آقا زاده‏ ى فلانی هستى؟

گفتم:بله، گفت: چه كسى شما را مى‏ شناسد؟ گفتم: همه مى ‏شناسند، حتّى فرماندار.

گفت: من به پدر شما صد تومان بدهكارم، آن را به شما می ‏دهم و صد تومان به من داد. من از همان‏جا به بيرون رفتم و مقدارى مايحتاج، ذغال و چيزهاى ديگرى تهيّه كردم. از اين جا معناى فرمايش آن حضرت را فهميدم كه فرمود: سخاوت را ما به تو داديم ولو غنا نباشد!               به نقل از آیت اله بهجت

 

قوز بالا قوز

در این ایام که جز ذکر و حال عبادت چیزی در چنته نداریم ، بعضی اراذل قوز بالا قوزند، تا ترضیه خاطرمان را ممل نگردانند وصله اند.                                                                         

هرچند تماما به حساب تسویلات و مکاید آن ملعون رجیم است ،اما این رجال راشقه و آن نساء فایقهِ مشوب به گناه ، خود چوب هایی اند میان چرخ ما!!                                                        

رمضان کریم

می دانم دستان بی رمق و ذهن منغص و ناقصم توانایی نگاشتن و متصور شدن میهمانی محبوبم را ندارد، اما ... اما آب می شوم ، یک ماه مدعو حبیبم باشم و قلمی نچکانم.

در پس ذهن خاک خورده ام یک جمله می تکانم:

« پرورد گارا چه شیرین است نسیم دلنواز میهمانی ات »

تنها همین